Podstawa prawna powództwa

„(…) zgodnie z powszechnie obowiązująca zasadą da mihi factum, dabo tibi ius - wynikającą w polskim prawie procesowym z nałożenia na powoda jedynie obowiązku przytoczenia okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie (art. 187 § 1 pkt 2 kpc) - konstrukcja podstawy prawnej rozstrzygnięcia należy do sądu” (SN wyrok I CKN 130/97 26.06.1997).

„W pozwie, niezależnie od tego, czy wnosi go sama strona, czy też reprezentujący ją profesjonalny pełnomocnik, nie ma konieczności powoływania podstawy prawnej żądania, a gdyby została powołana, nie wiąże sądu, który może badać jej prawidłowość” (SN wyrok IV CSK 260/08 29.10.2008).

„(…) kwalifikacja prawna dochodzonego roszczenia należy do sądu, a strona nie ma ani obowiązku wskazania prawnej podstawy swojego żądania, ani nie może ponieść ujemnych następstw podanej przez siebie podstawy prawnej błędnej. Wprawdzie nie można wykluczyć sytuacji, że odwołanie się przez stronę do przesłanek określonej normy prawa materialnego stanowić ma uzupełnienie okoliczności faktycznych określających żądanie pozwu i że wówczas - stosownie do art. 321 § 1 w zw. z art. 187 § 1 kpc - taką postawą powoda Sąd jest związany, ale w tym zakresie, tj. co do przytaczania okoliczności faktycznych przez odwołanie się do hipotezy wskazywanego przepisu prawa materialnego musi być pewność, której istnienie w zasadzie gwarantuje tylko występowanie w sprawie profesjonalisty prawnika (jako strony lub pełnomocnika procesowego); a poza tym, nie zmienia to w niczym oceny tego rodzaju związania sądu jako dotyczącej faktycznej podstawy powództwa nie zaś jego prawnej podstawy” (SN wyrok III CKN 407/98 27.10.1999).

  • cywilne/procesowe/podst_pr_powodz.txt
  • ostatnio zmienione: 27.08.2018 19:00
  • (edycja zewnętrzna)